Na co zwrócić uwagę po pierwszej wizycie u specjalisty? 

Mówi się o tym, że pierwszy krok jest najtrudniejszy. Podejmując pracę z psychologiem czy psychoterapeutą tych pierwszych kroków do wykonania mamy całe mnóstwo i dlatego rozpoczęcie tego procesu bywa rzeczą trudną i wymagającą. Wiąże się to również z tym, że początek procesu jest jednocześnie początkiem zmiany w naszym życiu. 

Mimo tego, że pierwsze spotkanie może być trudne, wywoływać w nas różne, czasem skrajne emocje, powinniśmy się czuć z tymi doświadczeniami bezpiecznie, dzięki odpowiedniemu wsparciu ze strony specjalisty. Jakie wsparcie powinno mieć miejsce i na co zwrócić szczególną uwagę? 

Pod koniec spotkania konsultacyjnego psycholog czy psychoterapeuta powinien zapytać jak się czujesz, dać czas na to, aby zastanowić się nad tym w jaki sposób spotkanie na Ciebie wpłynęło, jakie myśli i emocje się pojawiają. Weryfikacja Twojego stanu pod koniec wizyty powinna mieć miejsce za każdym razem, ale przy pierwszej jest to szczególnie ważne. 

Podczas pierwszej konsultacji może pojawić się napięcie, na przykład dlatego, że pierwszy raz powiedziałaś / powiedziałeś na głos o swoim problemie, o swoich trudnościach, o tym co Cię martwi. Mają prawo pojawić się różne emocje i reakcje, czasem skrajne, czasem mogą wydawać się dziwne. Ważne jest to, żeby je zauważyć, postarać się zaakceptować to, że się pojawiły i powiedzieć specjaliście szczerze o tym jak jest. Dla psychologa czy psychoterapeuty to pewnego rodzaju drogowskaz, dzięki któremu będzie mógł dobrać odpowiednie metody pracy i skuteczniej pomóc, okazać wsparcie w taki sposób, który będzie najbardziej odpowiedni. 

Strach, lęk, złość, gniew, niepokój są jak najbardziej dozwolone, ale powinny być wyjaśnione, zaopiekowane i zrozumiane. Jeżeli rozumiesz skąd się biorą, wiesz dlaczego reagujesz tak, a nie inaczej to łatwiej się o siebie zatroszczyć i rozpocząć pracę nad tym, co najbardziej utrudnia codzienne funkcjonowanie. 

Jeżeli w różnym momencie życia masz nasilone myśli samobójcze zgłoś się po pomoc na SOR, zadzwoń do psychologa czy psychoterapeuty – jeśli ustaliliście taką ścieżkę pomocy. Pamiętaj, że możesz też poprosić o pomoc kogoś bliskiego i zaufanego lub skorzystać z telefonu zaufania. Nie bagatelizuj objawów, proś o pomoc. 

Całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 

Telefon zaufania dla dorosłych 116 123 (pon. – nd. godz. 14:00 – 22:00)